b_505X0_505X0_16777215_00_images_1617_beuys-andres-veiel.jpg

Beuys, Andres Veiel
Ο Joseph Beuys, ο άνθρωπος με το καπέλο, την τσόχα και τα ‘fat corner’. Τριάντα χρόνια μετά το θάνατό του, παραμένει ένας οραματιστής μπροστά από την εποχή του. Ήταν ο πρώτος Γερμανός καλλιτέχνης που έκανε ατομική έκθεση στο Μουσείο Guggenheim της Νέας Υόρκης, ενώ στην πατρίδα του τη Γερμανία τα έργα συχνά χλευάστηκε ως τα «πιο ακριβά σκουπίδια όλων των εποχών». Όταν τον ρώτησαν αν είναι αδιάφορος για αυτά τα σχόλια απάντησε: «Ναι. Θέλω να διευρύνω τις αντιλήψεις των ανθρώπων. »
Ο Andres Veiel αφήνει τον καλλιτέχνη να μιλήσει για τον εαυτό του. Από ανέκδοτες ηχογραφήσεις και βίντεο, ο Veiel δημιουργεί ένα συνειρμικό, πορώδες πορτρέτο που, όπως ο ίδιος ο καλλιτέχνης, ανοίγει χώρους για τις ιδέες και όχι για διακηρύξεις. Τα κουτιά του Beuys, συζητήσεις, διαλέξεις, το πως εξηγείς την τέχνη σε ένα νεκρό λαγό . «Θέλετε να υποκινήσει μια επανάσταση χωρίς γέλιο;» ρωτά. Εστιάζει επίσης στον άνθρωπο, το δάσκαλο, στον υποψήφιο των Πρασίνων. Όταν, λίγο πριν το θάνατό του, συναινεί στο να φωτογραφηθεί χωρίς το καπέλο του. Η ταινία του Veiel παρουσιάζει τις αντιφάσεις και τις εντάσεις που οδήγησαν στην κατά τον Beuys Gesamtkunstwerk.
b_505X0_505X0_16777215_00_images_1617_sage-femme.jpg
Sage femme (The Midwife), Martin Provost
Η Claire είναι μια ανύπαντρη μητέρα με ένα ενήλικα γιο. Είναι μαία και είναι εντελώς απορροφημένη από τη δουλειά της. Αν και το μαιευτήριο όπου εργάζεται πρόκειται να κλείσει, απορρίπτει μια προσφορά εργασίας από μια μεγαλύτερη κλινική, επειδή δεν μπορεί να συμβιβαστεί τις μεθόδους τους σχετικά με τη μαιευτική. Εν μέσω όλων αυτών δέχεται ένα τηλεφώνημα που αναζωπυρώνει τις αναμνήσεις της νιότης της. Η Béatrice, η ερωμένη του εκλιπόντα πατέρα της, ζητά να την συναντήσει. Η Béatrice είναι μια αληθινή μποέμ - θορυβώδης, πολύχρωμη, εγωκεντρική και εντελώς διαφορετική την αφοσιωμένη Claire. Η νεότερη γυναίκα αναρωτιέται γιατί θέλει να τη δει, μετά από όλα αυτά τα χρόνια της σιωπής...
Ο Martin Provost σχεδιάζει πάντα γεμάτα εντάσεις γυναικεία πορτρέτα (Seraphine, Violette). Η ταινία Sage Femme εστιάζει στη συνάντηση μεταξύ αυτών των δύο πεισματάρηδων γυναικών, που υποδύονται τέλεια δύο grandes dames του γαλλικού σινεμά. Μια δραματική κωμωδία σχετικά με την ανάγκη για αλλαγή, και το ζήτημα του κατά πόσον η μπριζόλα, οι τηγανιτές πατάτες και το κόκκινο κρασί είναι ό,τι αποκαλείται ένα υγιές γεύμα.
Με τους Catherine Frot, Catherine Deneuve, Olivier Gourmet, Quentin Dolmaire, Mylène Demongeot    
b_505X0_505X0_16777215_00_images_1617_toivon-tuolla-puolen.jpg
Toivon tuolla puolen (The Other Side of Hope), Aki Kaurismäki
Η ταινία αφηγείται δύο ιστορίες που συγκλίνουν περίπου στο μέσο της αφήγησης. Στην πρώτη κεντρικό πρόσωπο είναι ο Khaled, ένας Σύριος πρόσφυγας. Λαθρεπιβάτης σ’ ένα φορτηγό άνθρακα, καταλήγει στο Ελσίνκι, όπου αιτείται άσυλο χωρίς πολλές ελπίδες επιτυχίας. Στη δεύτερη ο Wikström, ο κεντρικός χαρακτήρας, είναι ένας πλασιέ που πουλά γραβάτες και ανδρικά πουκάμισα. Αντί όμως να εξασκεί το επάγγελμά του να αποφασίζει να τα ποντάρει όλα στο πόκερ. Για καλή του τύχη κερδίζει και μετά κέρδη αγοράζει ένα εστιατόριο στην πιο απομακρυσμένη συνοικία του Ελσίνκι. Όταν οι αρχές να απορρίψει την αίτησή του, ο Khaled αποφασίζει να παραμείνει στη χώρα παράνομα, όπως και τόσοι άλλοι που μοιράζονται τη ίδια μοίρα. Ζει στους δρόμους και αντιμετωπίζει όλες τις μορφές ρατσισμού. Παράλληλα, όμως γνωρίζει κάποιους ροκντρολίστες αλλά και την φιλία. Μια μέρα ο Wikström ανακαλύπτει τον Khaled να κοιμάται στην πίσω αυλή του εστιατόριου του. Και αυτή είναι η αρχή μιας αληθινής φιλίας...

(πηγή κατάλογος Φεστιβάλ Βερολίνου)