b_505X0_505X0_16777215_00_images_1920_22tdf-1.jpg

Ο Σταύρος Καπλανίδης είχε σπουδάσει κινηματογράφο στη Γαλλία. Ζούσε και εργαζόταν στο Παρίσι έως το 1975 που επέστρεψε στην Ελλάδα.
Είχε εργαστεί σαν βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές ελληνικές και ξένες παραγωγές («Mεγαλέξανδρος» του Θόδωρου Aγγελόπουλου, «Λούφα και παραλλαγή» του Nίκου Περάκη, «Fedora» του Billy Wilder, «Midnight express» του Alan Parker κ.ά.). Επίσης, συνεργάστηκε με τους: Ανιές Βαρντά, Σταύρο Τορνέ, Σταύρο Τσιώλη, Δήμο Αβδελιώδη και άλλους.
Ταινίες του όπως οι, «Les Amants Terribles» (Οι τρομεροί εραστές), «O Λούσιας», «Tα πουλιά εδώ δεν πετούν...», «Σταύρος Tορνές: O φτωχός κυνηγός του νότου» διακρίθηκαν και βραβεύτηκαν σε Φεστιβάλ της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Το ντοκιμαντέρ του, με τίτλο «Play it again Χρήστο», για τον Χρήστο Βακαλόπουλο απέσπασε το Βραβείο κοινού στο 9ο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2007. Επίσης, γύρισε σε μίνι τηλεοπτική σειρά τον «Λούσια» του Νίκου Χουλιαρά το 2009.
Τελευταία του ταινία ήταν η κωμωδία με τίτλο «Η Καντίνα», το 2009.
Ο Σταύρος Καπλανίδης είχε διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Κινηματογραφίας του YΠΠO και του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Ταινίες

Σταύρος Τορνές, ο φτωχός κυνηγός του νότου, 1994
Σταύρος Τορνές: Ένας μυθικός κινηματογραφιστής ή ένας κινηματογραφιστής-μύθος; Ίσως τίποτα απ' όλα αυτά, ίσως κάτι πολύ περισσότερο. Η ταινία επιχειρεί να προσεγγίσει τη ζωή και το έργο του Σταύρου Τορνέ: ψηλαφεί εικόνες του, αφουγκράζεται ψιθύρους του, εισχωρεί στις μνήμες φίλων του, ακολουθεί ίχνη του, για ν' αποτυπώσει το βιογραφικό πορτρέτο ενός κινηματογραφιστή που στάθηκε μέχρι το τέλος συνεπής σ' αυτά που είδε, έζησε και πίστεψε.

Play it again, Χρήστο, 2007
Η ταινία συστήνει τον Xρήστο Bακαλόπουλο και κάνει ευρύτερα γνωστή την πολυσχιδή του δραστηριότητα και πνευματική πορεία στην τόσο σύντομη ζωή του (1956-1993). Κριτικός κινηματογράφου, παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών, αρθρογράφος, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών, μα, πάνω απ’ όλα, ένα ευαίσθητο και μαχητικό πνεύμα, ο Χρήστος Βακαλόπουλος σημάδεψε με τον λόγο και τα σχόλιά του τη σκέψη στη χώρα μας, για σχεδόν είκοσι χρόνια (1974-1993). Το ντοκιμαντέρ απέσπασε το βραβείο κοινού στο 9ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2007.

Anna Wich: Φωτογράφος, 2013
Η γερμανίδα φωτογράφος Άννα Βιχ επέλεξε να ζήσει και να εργαστεί στην Αθήνα. Μακριά από την καρτποσταλική γραφικότητα, επέλεξε να φωτίσει περιφρονημένες όψεις της χώρας: την καθημερινότητα στην πόλη, τους τόπους και τους ανθρώπους της, τον παλαιό ελαιώνα που έχει μετατραπεί σε υποβαθμισμένη γειτονιά, αδέσποτες γάτες... Αλλά και την πραγματική σχέση της νέας Ελλάδας με την αρχαιότητα, καθώς επίσης και τη μαγεία της θάλασσας.

Ο Τέος και ο Σταύρος, 2019
Το τελευταίο κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ του Σταύρου Καπλανίδη αφορά τα Εξάρχεια της μεταπολίτευσης και τον Τέο Ρόμβο, ένα από τα πρόσωπα της εναλλακτικής κουλτούρας με το οποίο συμπορεύτηκε στη ζωή του. Η ταινία ολοκληρώθηκε με τις οδηγίες του Σταύρου Καπλανίδη από τον Χρόνη Θεοχάρη.

(δ.τ.)