(Ένα πράγμα με φτερά)     
του Dylan Southern 
(κριτική: Σωτήρης Ζήκος)

Η ταινία είναι μια μεταφορά του best seller μυθιστορήματος του Μαξ Πόρτερ με τίτλο «Η θλίψη είναι ένα πράγμα με φτερά» που έχει ήδη μεταφερθεί με επιτυχία “ζωντανά” -στην σκηνή- σε θεατρική διασκευή με πρωταγωνιστή τον Κίλιαν Μέρφι. Μια μεταφορά που γίνεται κυριολεξία!  
Μια μεταφορά “υβριδική”, αφενός μεν στη βάση της κινηματογραφική, τόσο εικονογραφικά όσο και δραματουργικά, αλλά και με εμβόλιμα αναπαραστατικά στοιχεία graphic novel σε animation εκδοχή, που αντιστρέφουν “το μέσα έξω” μιας ταραγμένης ψυχής, σαν μια σύνθεση μιας νέο-γκόθικ αισθητικής που θυμίζει το σκοτεινό ύφος και το πνεύμα του 'Εντγκαρ Άλαν Πόε! 
Με βασικό πρωταγωνιστή τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς στο ρόλο ενός εικονογράφου graphic novels και πατέρα δύο μικρών αγοριών, που πενθεί την απώλεια της αγαπημένης του συζύγου.
Είναι μια ιδιαίτερη ταινία, αν και "περίκλειστη" στο αβάσταχτο πένθος που την διαποτίζει. Όπου όταν δύο άνθρωποι απόλυτα "φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον" βρεθούν και αγαπηθούν και δεθούν με δύο υπέροχα παιδιά και το φέρει η μοίρα Εκείνη να χαθεί αναπάντεχα και πρόωρα, τότε Εκείνος δεν μπορεί παρά να την ακολουθήσει στη μαύρη τρύπα του χαμού. (Όπως, ας πούμε, ο κόμης Δράκουλας την αγαπημένη του Μίνα.) Kαι τότε, ίσως, θα χρειαστεί ένα εκτό-πλάσμα  μιας μαύρης φαντασίας (όπως το Κοράκι του Έντγκαρ Άλαν Πόε που κράζει καταληκτικά την επωδό: «Nevermore») που θα τον σαρκάζει συνεχώς (σαν ο Άλλος του Εαυτός) και θα τον προκαλεί διαρκώς να επιστρέψει στη θνητή ύπαρξη του -για να συνεχίσει, μαζί με τα δύο υπέροχα αγόρια του, το παιχνίδι της ζωής...
Μετουσιώνοντας, εντέλει, τον δαίμονα που τον στοιχειώνει σε μια Μορφή σκιώδους απουσίας στο χαρτί -της τέχνης που υπηρετεί. Και χωρίς να λησμονήσει και να πάψει ν' αγαπά, με θλίψη, Εκείνη την αγαπημένη που έφυγε -για πάντα!

Ένα πράγμα με φτερά / The Thing with Feathers (2025)     
σε σκηνοθεσία και σενάριο του Ντίλαν Σάουθερν