του Yusuke Hirota
(κριτική: Βασίλης Κρουστάλλης)
Επιδιορθώνοντας ρολόγια και παρελθόν
Το 2020 κι εν μέσω COVID, μια ιαπωνική ταινία animation, αρκετά διαφορετική από τα κλασικά anime, Το 'Poupelle of Chimney Town' (σκηνοθεσία: Yusuke Hirota) από το Studio 4oC κατέκτησε το ιαπωνικό box office, με 1.96 εκατομμύρια θεατές -ενώ είχε και μερική διεθνή αναγνώριση εκτός της χώρας της. Η ντικενσιανού τύπου ιστορία (βασισμένη σε κόμικ του 2016 από τον Akihiro Nishino -και μετέπειτα σεναριογράφο της ταινίας) είχε ως κύριο πρωταγωνιστή το αγόρι-καπνοδοχοκαθαριστή Lubicchi σε μια βιομηχανική πόλη. Η πόλη είναι γεμάτη καπνούς, κι ο ουρανός και τα άστρα ήταν απρόσβατα και άγνωστα. Ο ορφανός από πατέρα Lubicchi γνωρίζει έναν σκουπιδάνθρωπο, τον Poupelle, και μαζί θα προσπαθήσουν να βρουν το μυστήριο πίσω από την καπνισμένη πόλη.
Το πραγματικά εντυπωσιακό σε λεπτομέρειες σκηνικό της καπνισμένης πόλης διατηρείται αλλά μεταμορφώνεται προς το πολύ φωτεινότερο (και πιο φανταστικό) στο νέο σίκουελ. To 'Chimney Town: Frozen in Time' (2026), που υπογράφει το ίδιο δίδυμο σκηνοθέτη και σεναριογράφου προβάλλεται στο φεστιβάλ του Annecy, στην ενότητα 'Annecy Presents' (αφού πρώτα πέρασε από το φεστιβάλ Βερολίνου). Ο Lubicchi (Yuzuna Nagase) πλέον έχει χάσει τον σκουπιδάνθρωπο Poupelle. Η πόλη έχει καθαρίσει και φαίνεται σαν να μην τον πολυχρειάζεται, αλλά εκείνος χρειάζεται τον φίλο του. Για να τον βρει, θα μπλεχτεί σε μια περίεργη περιπέτεια μέσα στο χρόνο. Θα μπει σε ένα παράλληλο σύμπαν σε ένα ρολόι που για ένα περίεργο λόγο οι δύο δείκτες του δεν συναντιώνται ποτέ την 11η ώρα (“η ώρα που θα είμαστε μόνοι”).
Νέοι χαρακτήρες θα προστεθούν στην ταινία, όπως η ομιλούσα γάτα Fluff (Megumi) και συνοδοιπόρος στο ταξίδι του Lubicchi στο χρόνο, το ζευγάρι του ωρολογοποιού Gus (Yoshihara Mitsuo) και του πνεύματος του δεύτερου Nagi (Koshiba Fuka). Ειδικά οι δεύτεροι και η ρομαντική ιστορία τους είναι τόσο εκτεταμένη που κινδυνεύει να αποσπάσει την προσοχή από τον κύριο χαρακτήρα. Όπως και η πρώτη ταινία, το 'Chimney Town: Frozen in Time' δεν είναι μια περιπέτεια με καταιγιστική δράση (παρότι έχει τα καλά εφέ της). Αν και στο πρώτο δεκάλεπτο παίζει με την ταχύτητα, στην συνέχεια χρησιμοποιεί την έννοια του εγκλωβισμένου στον χρόνο και τους πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες της για να δώσει μια πιο συναισθητική διάσταση.
Το σημαντικό εδώ είναι το φλερτ με το παρελθόν και την βιομηχανική εποχή, που διατηρείται και στην νέα ταινία (με σύμβολο τα πολλαπλά ρολόγια), κάτι που κάνει το σκηνικό της καλά φτιαγμένα νοσταλγικό. Από την άλλη, το 'Chimney Town: Frozen in Time' φλερτάρει και πιο ανοιχτά με το φανταστικό στοιχείο, και μικρές πτυχές από τον Miyazaki βρίσκουν έδαφος (όχι πάντα επιτυχημένα) στην ταινία. Το 'Φρούριο της Χιλιετίας' (Milennium Fortress) και το Παλάτι της Ώρας (Horas Palace) είναι εντυπωσιακά σε σύλληψη -σε μια ταινία που το 2D animation συμπληρώνεται με το 3D animation.
Ένα μεγάλο μέρος της ταινίας πλησιάζει και το οικολογικό στοιχείο (βασικό στοιχείο των έργων που έρχονται από τον υπέρμετρα βιομηχανοποιημένη χώρα), αλλά περισσότερο μιλώντας για το αρχέγονη φύση παρά παριστάνοντάς την πειστικά. Η μουσική και το τραγούδι (το θέμα από την Lozareena) παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ταινία ως στοιχείο δεσίματος των χαρακτήρων -και ενισχύει τη σχέση των δύο ενήλικων ηρώων.
Αλλά το μεγαλύτερο προσόν της ταινίας (κατάλληλη και για μεγαλύτερα παιδιά και για ενήλικες) είναι η πίστη της σε έναν κόσμο που μπορεί να επισκευαστεί και να διορθωθεί όπως το ρολόι της ιστορίας. Η εγγενής αισιοδοξία της στη σχέση ανθρώπου και μηχανής σε μια εποχή εκρηκτικά πολωτική (που ακόμη διαλέγεται με φωνές για την τεχνητή νοημοσύνη, ανάμεσα στα άλλα) και η σχεδόν παλαιομοδίτικη επένδυσή της στους χαρακτήρες (κι όχι στην δράση χωρίς όρια) την καθιστά μια όμορφη αλληγορία για τη σχέση μας με το παρελθόν που πρέπει να φτιάξουμε πριν αρχίσει να μας εγκαταλείπει.
Φεστιβάλ Annecy/ Annecy Presents
