του Abinash Bikram Shah
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας)

Ήχοι της νύχτας. Κραυγές ζώων, φωνές ανθρώπων. Μια επίκληση στον ελέφαντα. Μια νυχτερινή πορεία ανθρώπων που κρατάνε στα χέρια τους φανάρια. Η ήρεμη επιφάνεια μιας λίμνης. Μια γυναίκα που τρέχει ως να είναι διωκόμενη...
Nepal, σήμερα. Μια κοινότητα Kinnar -δηλαδή άτομα τρίτου φύλου, διεμφυλικά ή τρανς . Άτομα που σύμφωνα με την ινδουιστική και βουδιστική θεολογία έχουν δύο υποστάσεις, δυο ταυτότητες. Τα μέλη της κοινότητας εργάζονται ως τραγουδίστριες και χορεύτριες σε γάμους, αλλά και συμμετέχουν σε θρησκευτικές βουδιστικές τελετουργίες. Μια κοινότητα με μοναστικό χαρακτήρα, οργανωμένη σε “οικογένειες” που ζουν ενσωματωμένες σε αγροτικές κοινότητες μέσα στο δάσος. Οργανωμένη σε μητριαρχική βάση, με θρησκευτικές αναφορές, όπου οι σεξουαλικές σχέσεις απαγορεύονται. 
Μια τέτοια “οικογένεια” βρίσκεται στο κέντρο της αφήγησης. Ζει ενσωματωμένη στο περιθώριο μιας αγροτικής κοινότητας, στις παρυφές ενός τροπικού δάσους, όπου ζουν άγριοι ελέφαντες, που συνιστούν κίνδυνο και την απειλούν με καταστροφή. Επικεφαλής της “οικογένειας”, η κεντρική ηρωίδα, η Pirati, ζει μια διχασμένη ζωή: ανάμεσα στους αυστηρούς κανόνες η θρησκευτική της κοινότητα τής επιβάλλει και στα αισθήματά της- είναι ερωτευμένη με έναν μουσικό. Επιπλέον, η θέση της ως "μητέρα" σε αυτή την ιδιόμορφη “οικογένεια” καθορίζει τους δεσμούς μητρικής αγάπης, φροντίδας, προστασίας και ευθύνης της απέναντι στα "παιδιά"της. Όταν μια από τις "κόρες" της εξαφανίζεται, η ηρωίδα βρίσκεται αντιμέτωπη με τα καθήκοντα και τις επιταγές της θέσης της...
Η σκηνοθεσία σχεδιάζει το πορτραίτο μιας δυναμικής μητρικής παρουσίας γεμάτη αγωνίες και αμφιβολίες, αλλά εντέλει και απολύτως αφοσιωμένης σε ό τι ο ρόλος της επιτάσσει. Αν και στην αρχή της ταινίας τα ζητήματα σεξουαλικής ταυτότητας βρίσκονται στην περιφέρεια, αργότερα, καθώς η αφήγηση προχωρά, τοποθετούνται σιγά -σιγά στο κέντρο της δραματικής πλοκής. Ό,τι παρακολουθούμε, με τους τρόπους και τους ρυθμούς ενός θρίλερ, είναι το ανθρώπινο δράμα στην πιο καθαρή του μορφή: την αγωνία μιας μητέρας για το παιδί της, αλλά, παράλληλα, και την ανάδυση της προκατάληψης, της μισαλλοδοξίας, της άρνησης και της απόρριψης του διαφορετικού.
Απέναντι σε αυτή την αφηγηματική γραμμή υπάρχει το δάσος, ο τόπος που κατοικούν οι ελέφαντες. Ένας μυστηριακός τόπος. Μεταφυσικός, μαγικός, σχεδόν ιερός, θρησκευτικός τόπος, απολύτως μη προσβάσιμος για τους ανθρώπους. 
Μπορούμε να διακρίνουμε τρία σύμπαντα στην ταινία: το σύμπαν του “πολιτισμού”, δηλαδή των “κανονικών”, το σύμπαν των Kinnar , και τέλος αυτό των ελεφάντων, του μυστηριακού κόσμου. Όπως είναι προφανές, ο κόσμος των Kinnar συνιστά το ενδιάμεσο ανάμεσα σ’ αυτά τα δυο ακραία τοποθετημένα σύμπαντα. Τις σχέσεις, ισορροπίας, αρμονίας και αντίθεσης μεταξύ των τριών διακριτών κόσμων διακρίνουμε στο πυρήνα της δραματικής πλοκής. Όταν η μισαλλοδοξία αναδύεται, τότε οι ισορροπίες διαταράσσονται και η εισβολή του άγριου κόσμου στο σύμπαν του πολιτισμού μοιάζει ως η έκφραση μιας θεϊκής οργής...

Φεστιβάλ Καννών (Un Certain Regard) 2026