του Hubert Charuel
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας)
Το έντονο beat της χορευτικής μουσικής. Όψεις μιας πόλης τη νύχτα. Μια παρέα νεαρών ανδρών που διασκεδάζει σε μία σάλα bowling. Κάπνισμα, ποτό και όνειρα για το μέλλον. Και η (άτυχη) κατάληξη της βραδιάς: η κλοπή ενός γάτου, που θα οδηγήσει τους δύο φίλους –τον Dan και τον Mika- στο αυτόφωρο με βαριές κατηγορίες. Τα άσχημα νέα για την υγεία του ενός, του Dan κλείνουν τη βραδιά με μια επιπλέον μελαγχολική γεύση.
Ακολουθώντας την παράδοση του κοινωνικού ρεαλισμού του γαλλικού σινεμά, η σκηνοθεσία (*) ορίζει ένα κοινωνικό πλαίσιο: αυτό της εργατικής τάξης και του λούμπεν προλεταριάτου. Και μέσα στο ασφυκτικό αυτό πλαίσιο τοποθετεί τους ήρωες της: είναι η αίσθηση της παγίδευσης, η αδυναμία τους να ξεφύγουν από τους περιορισμούς της τάξης του. Η αφήγηση, γεμάτη δραματικές εντάσεις και κορυφώσεις, παρακολουθεί τις προσπάθειες τους να σπάσουν τον φαύλο κύκλο, να δώσουν δηλαδή στη ζωή τους μια προοπτική, να υλοποιήσουν όνειρα. Εστιάζει στα πρόσωπα και τη σχέση μεταξύ των δύο νεαρών ανδρών. Ιστορία μιας ανδρικής φιλίας, η σκηνοθεσία συνθέτει ένα απόλυτο ανδρικό σύμπαν -όπου οι γυναίκες, κατά τρόπο ειρωνικό, βρίσκονται σε θέση δικαστή, δικηγόρου, συμβούλου. Μια σχέση εξάρτηση γεμάτη περιπλοκές, μια σχέση αγάπης –όπου τίποτε ερωτικό δεν υπάρχει- ανάμεσα σε δύο νεαρούς άνδρες.
Η νεανική ανεμελιά που χαρακτηρίζει την αφετηρία της αφήγησης, σιγά-σιγά, αποκτά μια σκοτεινή διάσταση, αφού είναι το δραματικό στοιχείο είναι αυτό που αναδύεται στην επιφάνεια. Επιπλέον, υπάρχει ένα τραγικό στοιχείο στον τρόπο που σχεδιάζεται ο χαρακτήρας του Dan –που υποδύεται ο εξαιρετικός Idir Azougli -, του πιο αδύναμου από τους δύο. Μοιάζει σαν να βρίσκεται σ’ ένα καθοδικό σπιράλ, θύμα των πιο αυτοκαταστροφικών του παρορμήσεων, αδύναμος να σπάσει το φαύλο κύκλο, να δώσει μια προοπτική, να δεχτεί τη βοήθεια από τον φίλο του Dan –που υποδύεται ο επίσης εξαιρετικός Paul Kircher. Και είναι γι’ αυτό που δείχνει τόσο παράταιρη με τη σχεδίαση του χαρακτήρα και το τραγικό στοιχείο που τον σφραγίζει, η τελευταία σκηνή με το γράμμα του…
(*) Η σκηνοθεσία είναι του Hubert Charuel με τη συνεργασία της Claude Le Pape.
Φεστιβάλ Καννών (Un Certain Regard) 2025
