της Anna Cazenave Cambet
(κριτική: Δημήτρης Μπάμπας)
Μια κολυμβήτρια στην πισίνα ενός δημόσιου κολυμβητήριου. Απολαμβάνει τις κινήσεις του σώματος καθώς κολυμπάει χαλαρά. Λίγο αργότερα η τελετουργία του ντους. Η σωματική ευεξία ηρεμία μετά την άσκηση. Ανταλλαγές βλεμμάτων με μια συν-κολυμβήτρια. Σεξ στα γρήγορα στα αποδυτήρια . Μόλις βγει από το κολυμβητήριο μιλά στο τηλέφωνο με τον 8χρονο γιο της. Είναι σε διάσταση. Λίγο αργότερα συναντά τον πρώην άνδρα της και τού αποκαλύπτει ότι έχει αλλάξει σεξουαλικό προσανατολισμό. Αυτή η αποκάλυψη προκαλεί την κρίση στη σχέση της με τον πρώην άνδρα της και το γιο της.....
Ένα δύσκολο διαζύγιο και τα επεισόδια του βρίσκεται στο κέντρο της ταινίας. Βασισμένη στο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Constance Debré, Love Me Tender, η ταινία έχει σαν κεντρικό χαρακτήρα, την Clémence, μια πρώην δικηγόρος και νυν ανερχόμενη συγγραφέα, καθώς προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της σε μια νέα ζωή, καθώς προσπαθεί να βρει τις νέες ισορροπίες της. Η εστίαση παραμένει πάντα στο πρόσωπο της: η σεξουαλική και η συναισθηματική της ζωή και ο αγώνας της να διεκδικήσει τον 8χρονο γιό της.
Η αφήγηση στέκεται τόσο στα της δικαστικής διαμάχης, αλλά και στους δαιδάλους ενός γραφειοκρατικού συστήματος που διαχειρίζεται τις διαταραγμένες γονεϊκές -οικογενειακές σχέσεις. Ωστόσο, επίσης, εστιάζει στον αγώνα της να διεκδικήσει τη σεξουαλική της έκφραση: Είναι μια γυναίκα που θέλει να ζήσει τη (ερωτική) ζωή της, που θέλει να είναι δημιουργική, που θέλει να είναι μητέρα. Τα βάσανα και τα μαρτύρια της για να μπορεί είναι μητέρα, αλλά και οι σαρκικές απολαύσεις μιας ερωτικής συναισθηματικής ζωής, μιας ταυτότητας που δεν εκφραζόταν, συνιστούν τα επεισόδια της αφήγησης.
Δημιουργείται έτσι ένα δίπολο: από τη μια η σεξουαλική της ταυτότητα και από την άλλη η γονεϊκότητα και η μητρότητα. Ωστόσο, εδώ δεν υπάρχει κάποιο χάσμα. Η σκηνοθεσία ενθέτει τον εσωτερικό (συγγραφικό) λόγο της ηρωίδας, όμως κυρίως δημιουργεί μια ισχυρή αίσθηση σωματικότητας: οι ερωτικές σκηνές, το κολύμπι, το ποδήλατο. Είναι το σώμα της εξαιρετικής Vicky Krieps (που υποδύεται τη Clémence) το υποκείμενο αλλά και το αντικείμενο της αφήγησης. Εδώ, υπάρχει ένα γυναικείο σώμα που ζητά να εκφράσει τη ζωή, την αγάπη -τόσο τη μητρική όσο και προς την άλλη γυναίκα. Ένα σώμα που ζητά την ελευθερία του.
Φεστιβάλ Καννών (Un Certain Regard) 2025
