(Το 47)
του Marcel Barrena
(σχόλιο: Σωτήρης Ζήκος)

Στην ισπανική ταινία «Το 47 / El 47» του Μαρσέλ Μπαρένα, που δραματοποιεί μια πραγματική ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του 1970 στη Βαρκελώνη με ήρωα τον οδηγό λεωφορείου Μανόλο Βιτάλ, ακούγεται στο τέλος ακαπέλα ένα τραγούδι από τη νεαρή κόρη του Βιντάλ... που η μελωδία του κάτι “ελληνικό” μου θυμίζει. Πρόκειται για τη μελωδία του τραγουδιού «άι γαρούφαλο μου» που το έχω ακούσει και ξανακούσει παλαιότερα από την Ελένη Βιτάλη, μόνο που εδώ οι στίχοι άλλα λένε, κάτι για τον «κόκκινο πετεινό» και τον «μαύρο πετεινό» παραπέμποντας με τρόπο λυρικό σε κάτι επαναστατικό. Το ψάχνω και ανακαλύπτω ότι πρόκειται για ένα αντικαθεστωτικό τραγούδι του ισπανικού εμφυλίου «Gallo Rojo, Gallo Negro» του José Antonio Sánchez Ferlosio, κοινώς γνωστό με το παρατσούκλι του Chicho Sánchez Ferlosio, που ήταν Ισπανός αντιφρανκιστής τραγουδιστής-τραγουδοποιός και ποιητής.
Ενώ το δικό μας, που τη μουσική του είχε υπογράψει στα καθ' ημάς ο Αργύρης Κουνάδης, ήταν ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Νίκο Μπελογιάννη (εξ ου και το “γαρούφαλο”) και τους στίχους έγραψε ο Βαγγέλης Γκούφας. Και ακόμη μέχρι τώρα, σε διάφορες δημοσιεύσεις -βρίσκω- ότι παραμένει στη μουσική η υπογραφή του Αργύρη Κουνάδη!

Σκηνοθεσία Marcel Barrena
Σενάριο Barrena και Alberto Marini
Πρωταγωνιστούν Eduard Fernández, Clara Segura, Zoe Bonafonte.