(Νυχτερινή εφημερία)    
της Petra Volpe
(κριτική: Σωτήρης Ζήκος)

Η Φλόρια, μια έμπειρη νοσοκόμα της ογκολογικής κλινικής ενός νοσοκομείου της γερμανόφωνης Ελβετίας αναλαμβάνει υπηρεσία στην απογευματινή βάρδια, που στη σημερινή μέρα “τυχαίνει” να λειτουργεί υποστελεχομένη μόνο με δύο νοσοκόμες και μία νεαρή ασκούμενη την οποία η Φλόρια, εκτός των άλλων καθηκόντων, αναλαμβάνει να την καθοδηγεί. Το έχει. 
Και η κάμερα την ακολουθεί κατά πόδας, θαρρείς σε real-time, στους διαδρόμους, τις αποθήκες φαρμάκων, τα δωμάτια ασθενών, τόσο στα τακτικά περιστατικά νοσηλείας του πρωτοκόλου και καθ' οδόν σταδιακά και στα έκτακτα. Σε μια οιονεί ντοκιμαντερίστικη καταγραφή, καθώς ανεβάζει κάθε τόσο  και κατεβάζει (για λίγο) δραματικά, αλλά και άκρως ρεαλιστικά, την ένταση της χρονικής ακολουθίας των πολλαπλών συν-βάντων, παρασέρνοντας στην πορεία της και αγχώνοντας το θεατή σαν να παρακολουθεί ένα αγωνιώδες θρίλερ. Όχι όμως, σαν ένα θρίλερ μιας φανταστικής περιπέτειας αλλά μιας ιδιαίτερης περίστασης στην πραγματικότητα μιας δύσκολης νοσοκομειακής βάρδιας που συνεχώς εκτρέπεται και καθυστερεί. Σαν ένα μάθημα μιας «ηρωικής» νοσηλευτικής -διαδραστικής- διαδρομής, όπου όλα τα ιατρικά δεδομένα είναι απολύτως πειστικά και τεκμηριωμένα. Με μια δραματουργική εκτροπή “αναδίπλωσης” προς το φινάλε, μετά το καταλυτικό γεγονός ενός αιφνίδιου θανάτου μιας ασθενούς, που την μετατρέπει σε μια άκρως δραματική μυθοπλασία, κι ωστόσο πιο αληθινή, πιο ανθρώπινη και ρεαλιστική, λόγω εξάντλησης των ψυχολογικών ορίων αντοχής της “αεικίνητης” Φλόρια και, ούτως ειπείν, σε μια φάση υπέρβασης διπλή: ηρωική και παράλληλα, ταυτόχρονα αντι-ηρωική! Εδώ και τώρα.
Με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Λεόνι Μπένες  (γνωστή ήδη από την ταινία «Στο Γραφείο των Καθηγητών / The Teachers' Lounge») που ενσαρκώνει την Φλόρια, καθώς επωμίζεται  δυναμικά, όλη την ευθύνη, “ρολάροντας” το ρόλο και γίνεται, τόσο υπέροχα, αυθεντικά πειστική.

Νυχτερινή Εφημερία / Late Shift (2025)  της Πέτρα Βόλπε