(Βουγονία)
του Γιώργου Λάνθιμου
(κριτική: Σωτήρης Ζήκος)

Η ταινία δεν είναι ριμέικ, αλλά είναι βασισμένη και έτσι σκηνοθετημένη, σαν μια ελεύθερη “υβριδική” διασκευή (σύνθεσης διαφορετικών ειδών, σοβαρών και μη σοβαρών) της κορεάτικης σουρεαλιστικής τιανίας sci-fi με τίτλο «Save the Green Planet!» (2003) του Γιανγκ Τζουν Χουάν.
Σε σενάριο, εδώ εμπλουτισμένο, του Γουίλ Τρέισι και τον Λάνθιμό να κάνει, παρεμβαίνοντας δραματουργικά και δραστικά, τα δικά του. Ωστόσο, θαρρώ, ότι το βασικό της μοτίβο, που κάθε τόσο επανέρχεται και  ανα-τροφοδοτεί την αφήγησή: στο αν η ηρωίδα Μισέλ Φούλερ είναι ή δεν είναι στ' αλήθεια εξωγήινη, ή προσποιείται απλώς για να σωθεί, είναι παραπλανητικό.
Διότι η ίδια η ηθοποιός, η Έμα Στόουν (η γνωστή και ως πρώην Μπέλα Μπάξτερ) που την ενσαρκώνει, έχει μια ελιά στη μέση του μετώπου της και μια ακόμα ελιά στο μέσο του λαιμού της και ακόμα μια ελιά στη μέση του στέρνου της, σε ενδιάμεση σύνδεση με μια ελιά πίσω στην γυμνή της πλάτη, σαν να πρόκειται για “συναστρίες” επουράνιων σημείων, που την κάνουν να είναι αυτή η ίδια...η  μόνη αληθινή "γουρλομάτα" εξωγήινη! (Πώς αλλιώς μπορώ να το πω;)
Και ως εκ τούτου, βρίσκω τις όποιες σχοινοτενείς (φλύαρες και σοβαροφανείς) αναλύσεις, τουλάχιστον ως προς τη θεματική ανάπτυξη της ταινίας, με αναφορές σε ζωτικά κοινωνικό-πολιτικά ζητήματα αιχμής, μάλλον παράταιρες “εκλεκτικά συγγενικές” με τις παλιές θεωρίες συνομωσίας περί εξωγήινης παρέμβασης στην ιστορία του ανθρώπινου γένους, από την εποχή της εξαφάνισης των δεινοσαύρων μέχρι και σήμερα: δηλαδή σαν παραμένουσες “δεινοσαυρικά” (μιας άλλης εποχής και ιστορικής συνθήκης) εντελώς τυπικές, στερεοτυπικές!
Απλώς ο Λάνθιμός, ξεκινώντας κάποτε από τη μικρή μας Ελλάδα, αφού κατέκτησε την Ευρώπη μέσω κάποιων μεγάλων φεστιβάλ και μετά και τις ΗΠΑ με όσκαρ, τώρα αποφάσισε να παίξει και εξω-πλανητικά. Αλλά “υπερβάλλοντας” προβοκατόρικα επί τούτου, για την πλάκα του, τελικά!

Βουγονία / Bugonia (2025) του Γιώργου Λάνθιμου