b_505X0_505X0_16777215_00_images_2425_alice-guy.jpg

Από το 1896 έως το 1906, η Alice Guy/ Άλις Γκι ήταν ίσως η μόνη γυναίκα σκηνοθέτις στον κόσμο.
Παρά την εξαιρετικά παραγωγική και δημιουργική καριέρα της, η συμβολή της Guy στην ιστορία του κινηματογράφου έχει παραβλεφθεί. Μπήκε στον κόσμο του κινηματογράφου στα πρώτα του βήματα, όταν οι ταινίες θεωρούνταν κυρίως ως μέσο στην υπηρεσία της επιστήμης ή ως συμπλήρωμα στην πώληση φωτογραφικών μηχανών. Συνεργαζόμενη με τους εικονολήπτες της Gaumont και ακολουθώντας τις νέες τεχνικές εξελίξεις στην προβολή ταινιών, έγινε μία από τις πρωτοπόρους του κινηματογράφου που εγκαινίασαν τη νέα εποχή των κινηματογραφικών ταινιών ως μια αφηγηματική μορφή.
Ξεκίνησε ως γραμματέας του Léon Gaumont και γύρισε την πρώτη της ταινία το 1896. Μετά από αυτή την πρώτη ταινία, σκηνοθέτησε και παρήγαγε ή επέβλεψε σχεδόν εξακόσιες βουβές ταινίες, διάρκειας από ένα έως τριάντα λεπτά, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν μονόπρακτες. Επιπλέον, σκηνοθέτησε και παρήγαγε ή επέβλεψε εκατόν πενήντα ταινίες με συγχρονισμένο ήχο για την Gaumont Chronophone. Οι βουβές ταινίες της για την Gaumont ξεχωρίζουν για την ενέργεια και την τόλμη τους. Η προτίμησή της για πραγματικούς χώρους γυρισμάτων δίνει στις ταινίες της Gaumont που έχουν διασωθεί μια σύγχρονη αίσθηση. Όπως περιγράφει ο Άλαν Γουίλιαμς την επιρροή της, η Άλις Γκι «δημιούργησε και καλλιέργησε την ατμόσφαιρα ενθουσιασμού και απόλυτης αισθητικής απόλαυσης που αισθάνεται κανείς σε τόσες πολλές προπολεμικές ταινίες της Gaumont, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που γυρίστηκαν μετά την αποχώρησή της από το στούντιο του Παρισιού» .
Η πιο αξιοσημείωτη ταινία της περιόδου της Gaumont είναι η La Vie du Christ (1906), ένα τριάνταλεπτο υπερθέαμα που περιλάμβανε είκοσι πέντε σκηνικά, καθώς και πολυάριθμους εξωτερικούς χώρους και πάνω από τριακόσιους κομπάρσους.
Το 1907 μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες και ίδρυσε τη δική της κινηματογραφική εταιρεία, τη Solax. Από το 1914 έως το 1920, η Άλις Γκι ήταν ανεξάρτητη σκηνοθέτις για διάφορες κινηματογραφικές εταιρείες.

(πηγή https://literature.duke.edu/, https://wfpp.columbia.edu/)