του  Kristoffer Borgli
(κριτική: Σωτήρης Ζήκος) 

Η Έμα και ο Τσάρλι, είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι, που γνωρίστηκαν με τρόπο κινηματογραφικό (σαν να τον μιμήθηκαν παίζοντας “συμπληρωματικά” τους ρόλους τους) όμορφο ζευγάρι και ρομαντικό, παραμένοντας ωστόσο αρκετά συμβατικό σαν χιλιάδες άλλα τέτοια ζευγάρια. Λίγες μέρες πριν από τον γάμο τους, δειπνούν ένα βράδυ με τον κολλητό του Τσάρλι και τη σύζυγό του και, μεταξύ σοβαρού και αστείου, τυχαίνει να παίξουν ένα εξομολογητικό παιχνίδι, απαντώντας: ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχει κάνει ο καθένας τους στη ζωή του. 
Και, παρά τις πρώτες αντιστάσεις, εξομολογούνται ο καθένας με τη σειρά ό,τι ντροπιαστικό και απαράδεκτο έχει (όντως) κάνει, ώσπου φτάνει τελευταία και η σειρά της Έμα, που ανατρέπει δραματικά τα μέχρι τότε δεδομένα: τα όποια ηθικά όρια ανοχής / αντοχής της παρέας και σοκάρει. Κι αυτό γίνεται, από εκεί και πέρα, η βασική δραματική συνθήκη που έχει ως συνέπεια και συνέχεια αφηγηματική, να λειτουργεί σαν ένα  καταλυτικό τεστ αξιολόγησης της συμπεριφοράς κι όλων των άλλων χαρακτήρων, το οποίο και  κάθε τόσο προκαλεί / ιντριγκάρει / προβοκάρει και τον ίδιο το θεατή, με χιούμορ και υπερβολή, ώστε να πάρει θέση σε πολλαπλά ηθικά διλήμματα. Και όπου θέλει ας βγει αυτό -στην τελική... Μια ταινία είναι απλώς! 
Αλλά, ας το πάρουμε κι αλλιώς, διερευνητικά, και “εν πάση περιπτώσει”, από την αρχή. 
Διότι υπάρχει μια δήλωση του πατέρα της Έμα, ότι η κόρη του υπήρξε από μικρή επιρρεπής στο Drama, παίζοντας ρόλους πειστικά (κάποτε  μεταξύ ζωής και θανάτου) στην πραγματική ζωή. 
Οπότε και προκύπτει υπονοούμενο το ερώτημα: αν όλο αυτό που περιγράφει η ίδια (ζώντας πάλι ένα Drama στο παρόν) ότι της συνέβη 15 χρονών, δεν ήταν παρά ένας ρόλος που έπαιζε στον ίδιο της τον εαυτό “μπροστά στον καθρέφτη”, χωρίς να έχει ποτέ της σκοπό να πράξει το κακό, αλλά  αντιστρέψοντας αυτόν το ρόλο, σαν μετανοούσα αμαρτωλή, να στρατευτεί με τη μεριά του καλού! Κατά της μαζικής βίας δηλαδή, ως άκρως “επιδραστικό” φαινόμενο των ΗΠΑ και της οπλοκατοχής... Πάμε πάλι, γι' άλλη μια φορά, από την αρχή;

The Drama (2026) 
του Κρίστοφερ Μπόργκλι 
με την Ζεντάγια και τον Ρόμπερτ Πάτινσον