(Οι τρεις φίλες)
του Emmanuel Mouret
(κριτική: Θόδωρος Σούμας)

«Οι τρεις φίλες», του σύγχρονου, καλού Γάλλου σκηνοθέτη Εμανουέλ Μουρέ είναι μια πολύ καλή ερωτική ντραμεντί πάνω στο χάος των ερωτικών σχέσεων, όπου οι άνθρωποι μέσα στις σχέσεις είναι μπερδεμένοι, δεν ξέρουν τι θέλουν και ποιον αγαπούν και πώς να μη πληγώσουν τον άλλο και τον εαυτό τους. Αψηφούν τον έρωτα, την εσωτερική γαλήνη τους και την αρμονία των σχέσεων, υποφέρουν, ερωτεύονται, παθιάζονται, περιγελούν ο ένας τον έρωτα, ο άλλος την αγάπη και ο τρίτος τον γάμο, συγχύζονται, στραβοπατούν και λοξοδρομούν. Το συμπέρασμα μάλλον είναι πως δεν πρέπει να παίρνουμε τον έρωτα πάρα πολύ στα σοβαρά, κρύβει συχνά το μπλέξιμο και τη σύγχυση των επιθυμιών μας και το ότι δεν ξέρουμε ποιοι ακριβώς είμαστε, μα ούτε ποιος ακριβώς είναι το ταίρι μας και ο εραστής μας.
Η μυθοπλασία παρακολουθεί τη ερωτική ζωή και τους γάμους τριών φιλενάδων γύρω στα σαράντα, που προσπαθούν να συνταιριάξουν τα συναισθήματα και τις επιθυμίες με τους γάμους, ενώ η ζωή και οι πόθοι άλλοτε τις ξεπερνούν και άλλοτε καναλιζάρονται στις κοινωνικές δομές μέσα στις οποίες ζουν. Πρόκειται για ένα ερωτικό γαϊτανάκι, τρυφερό, αστείο, ανάλαφρο, άλλοτε ρομαντικό και άλλοτε αποστασιοποιημένο κι ειρωνικό, που σχολιάζει τα γαλλικά σύγχρονα ήθη, τις ανθρώπινες σχέσεις μέσα και έξω από τον γάμο, τις ερωτικές παρεξηγήσεις και σκανταλιές.
Κάτι που διαφοροποιεί την ταινία από τις συνήθεις αισθηματικές κομεντί είναι το ότι η αφήγηση, με μια φωνή off, γίνεται από τον πεθαμένο σύζυγο της πρωταγωνίστριας, κάτι που προσδίδει μια φανταστική νότα στην ταινία.
Συνολικά οι διάλογοι είναι καλογραμμένοι, λεπτοδουλεμένοι και σημαίνοντες. Ο Εμανουέλ Μουρέ επιδίδεται χιουμοριστικά στη μελέτη και τον σχολιασμό της ψυχολογίας των ηρωίδων και των ηρώων του, με διάθεση εμβάθυνσης. Μας προσφέρει την τραγελαφική, κωμικοτραγική εικόνα της ανθρώπινης συναισθηματικής δυσλειτουργικότητας, σύγχυσης, αδυναμίας και αμηχανίας απέναντι στη ζωή.
Είδαμε σχετικά πρόσφατα τις πολύ καλές ταινίες του Εμανουέλ Μουρέ, «Το χρονικό ενός εφήμερου έρωτα» (2022) και το «Αυτό που λέμε και αυτό που κάνουμε» (2020). Ο Μουρέ γεννήθηκε το 1970 στη Μασσαλία και άρχισε να σκηνοθετεί μεγάλου μήκους μυθοπλασίες από το 1999.
Βρίσκουμε στη μυθοπλασία του φιλμ «Οι τρεις φίλες», μια δημιουργική, γλυκόπικρη επίγευση από Ερίκ Ρομέρ.

Σκηνοθεσία: Emmanuel Mouret
Σενάριο: Emmanuel Mouret, Carmen Leroi
Με τις Camille Cottin, Sara Forestier, India Hair.