(Μια μάχη μετά την άλλη)
του Paul Thomas Anderson
(κριτική:Θόδωρος Σούμας)
Ο Μπομπ και η μαύρη συντρόφισσά του Περφίντα, παθιασμένο εξεγερμένο ζευγάρι, δρουν στα πλαίσια μιας εξτρεμιστικής ένοπλης ομάδας αντάρτικου πόλεων. Τους καταδιώκει ο μιλιταριστής συνταγματάρχης Λόκτζο, ο οποίος ποθεί, συλλαμβάνει και κάνει σεξ με την Περφίντια, εκβιάζοντάς την να του χαρίσει το σώμα της για να μην τη ρίξει για πάντα σε κάποιο μπουντρούμι. Ο Λόκτζο προσπαθεί να συλλάβει τα απομεινάρια της οργάνωσης και μεταξύ αυτών τον looser, τεμπελχανά και ναρκομανή Μπομπ και την δεκαεξάχρονη κόρη του, που στην πραγματικότητα είναι παιδί του Λόκτζο και της Περφίντα. Συμβαίνουν διάφορα αλλοπρόσαλλα, κωμικοτραγικά, περιπετειώδη και πολιτικά συμβάντα που ο Πολ Τόμας Άντερσον περιγράφει με πολλή ενέργεια, δυναμισμό, ρυθμό, έντονο μοντάζ και δύναμη εικόνων.
Από την αρχή του φιλμ είναι φανερή η κριτική ματιά του Αμερικανού σκηνοθέτη, που αμφισβητεί και υπονομεύει την κατεστημένη αμερικάνικη κοινωνία και τη ροπή της προς τον αυταρχισμό και την άκρα δεξιά. Το βλέμμα του είναι κριτικό και περιγελαστικό και ως προς την ακραία, γραφική, αντισυστημική και σκληρή αριστερά και τις γελοιότητές της, αν και δείχνει συμπάθεια προς την αγνότητα και τον ρομαντισμό της. Η μυθοπλασία εξελίσσεται προς ένα ιλιγγιώδες χάος συγκρούσεων, φυγών, κρυψιμάτων και κυνηγητών, τρελών τρεχαλητών, πυροβολισμών και μαχών. Ο Π.Τ.Άντερσον αναδεικνύει κινηματογραφικά στο «Μια μάχη μετά την άλλη», το παράλογο της κοινωνίας και της ζωής. Στήνει με ένταση, μαύρο χιούμορ, κινηματογραφική δύναμη και πειθώ, μια παρωδία της αμερικάνικης πολιτικής και κοινωνικής ζωής, μια φάρσα, μια πολιτική σάτιρα με σαρδόνια κωμική ατμόσφαιρα. Η πολιτική σκέψη και ματιά του είναι ειρωνική, σατιρική, σύνθετη, πλούσια και όχι απλουστευτική, με κάποια χροιά τρυφερότητας για τους ήρωες. Η ταινία αποτελεί ελεύθερη μεταφορά του μυθιστορήματος του Τόμας Πίντσον, «Vineland».
Άλλες καλές ταινίες του Πολ Τόμας Άντερσον είναι τα «Πίτσα γλυκόριζα» (2021), «Αόρατη κλωστή» (2017), «Έμφυτο ελάττωμα» (2014), ξανά από μυθιστόρημα του Πίντσον, «Θα χυθεί αίμα» (2007), «Χτυπημένος από έρωτα» (2002), «Μανόλια» (1999), «Ξέφρενες νύχτες» (1997), κ.α.
