(Ο αστερισμός του σκύλου) 
του Ridley Scott 
(σχόλιο: Σωτήρης Ζήκος) 

Από του τίτλους της αρχής γράφει ότι είναι μια ταινία του Ρίντλεΐ Σκοτ, γιατί το όνομα αυτό “μετράει” (ακόμα / ακόμη και σε μένα από το Blade Runner του 1982 και μετά). Αλλά πρόκειται απλώς για μια ταινία entertainment της σειράς, με δημοφιλείς πρωταγωνιστές στο ευρύ κοινό, απλώς σε σκηνοθεσία του 88χρονου Ρίντλεΐ Σκοτ. Ταινία βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο (τίποτα το σπουδαίο) του 2012 του Πίτερ Χέλερ και σε σενάριο κλισεδιάρικο του Μαρκ Λ. Σμιθ. Με πρωταγωνιστή τον Τζέικομπ Ελόρντι, που έγινε διάσημος ως Νέιτ Τζέικομπς στη διάσημη σειρά του HBO, Euphoria και ως εκ τούτου έκτοτε πρωταγωνίστησε στην ταινία Φράνκενσταϊν, που είναι μια αμερικανική γοτθική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2025, σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, βασισμένη στο μυθιστόρημα του 1818 της Μαίρη Σέλλεϋ και αμέσως μετά ως Χίθκλιφ στην ταινία Ανεμοδαρμένα Ύψη του 2026 με την Μάργκοτ Ρόμπι. Τον οποίο ηθοποιό, θεωρώ επιεικώς “μετρίως μέτριο” ως υποκριτικό ταλέντο, όπως και σ' αυτήν εδώ την ταινία, σε σχέση με τον Τζος Μπρόλιν και τον Γκάι Πιρς, αλλά κυρίως την Μάργκαρετ Κουάλεϊ, η οποία σε ό,τι κι αν παίζει, ταινία ή σειρά, είναι ένα φαινόμενο “χάρμα οφθαλμών” τόσο σαν παρουσία όσο και εκφραστικά / υποκριτικά, έστω και σε κάποιους δεύτερους ρόλους. Όπως εδώ, που εμφανίζεται μετά το πρώτο μισό της ταινίας και τελικώς “κλέβει την παράσταση” από τον αγαπημένο, σύντροφο σκύλο του Χιγκ / Τζέικομπ Ελόρντι με τ' όνομα Jasper, που έδωσε και τον τίτλο αυτής της μυθοπλασίας, μυθιστορήματος και ταινίας, σαν υπερβατικός αστερισμός στο νυχτερινό, ουράνιο στερέωμα.
Η ταινία ως μεταποκαλυπτική μυθοπλασία είναι "ίση" περίπου σε αφηγματική αξία με τρία-τέσσερα "γεμάτα" επεισόδια μιας καλής σειράς, όπως, ας πούμε, The Walking Dead.