(Το τροχόσπιτο)
της Zuzana Kirchnerová
(το σημείωμα της σκηνοθέτιδος)

Ήθελα να δημιουργήσω μια ταινία που να προσφέρει ελπίδα, παρά το βαρύ θέμα της — μια ταινία διαποτισμένη με ελαφρότητα και χιούμορ, έστω και γλυκόπικρο. Με γοήτευσε ο χαρακτήρας της Έστερ για δύο λόγους. Είναι μια δυνατή, ώριμη γυναίκα — όχι ένα νεαρό κορίτσι που ακόμη αναζητά τον εαυτό του. Η Έστερ ψάχνει μια νέα κατεύθυνση στη ζωή της, αλλά η αναζήτηση αυτή δεν θυμίζει τη "δοκιμή και λάθος" της εφηβείας. Είναι ένα βαθύ, υπαρξιακό ταξίδι μιας μεσήλικης γυναίκας και μητέρας, διαμορφωμένο από την ευθύνη και τη φροντίδα.
Από την πρώτη στιγμή ήξερα ότι ο ρόλος του Ντέιβιντ έπρεπε να δοθεί σε έναν νευροδιαφορετικό ηθοποιό — όχι μόνο για να ενσαρκώσει τον χαρακτήρα, αλλά για να φέρει την ίδια του την παρουσία στην ταινία μέσα από τον αυτοσχεδιασμό. Η επιρροή του απλώθηκε στους υπόλοιπους ηθοποιούς και ακόμη και στο συνεργείο. Ήταν κρίσιμο να μην παρουσιαστεί ως μια μαγική ή εκκεντρική φιγούρα, αλλά ως ένας ολοκληρωμένος χαρακτήρας με προσωπική βούληση — κάποιος που μπορεί να διαμορφώσει την ίδια την αφήγηση. Στόχος μου ήταν να αναπτύξω μια ιδιαίτερη κινηματογραφική γλώσσα για τον χαρακτήρα του, ώστε το κοινό να μπορέσει να βιώσει τον κόσμο μέσα από τη δική του οπτική.

(πηγή σημειώσεις για την παραγωγή)