του Michael Haneke
b_505X0_505X0_16777215_00_images_1617_happy-end.jpg

O Αυστριακός σκηνοθέτης επιστρέφει με τη νέα του ταινία «Happy End» και πρωταγωνίστρια τη μούσα του Isabelle Huppert. Μαζί της οι Toby Jones, Mathieu Kassovitz και Jean-Louis Trintignant.
Πρόκειται για την ιστορία μιας αστική οικογένειας η οποία ζει στην πόλη του Calais και έρχεται αντιμέτωπη με την προσφυγική κρίση. H οικογένεια είναι κλεισμένη στο δικό της μικρόκοσμο και δεν αντιλαμβάνεται τις αλλαγές που συντελούνται έξω από την πόρτα της. Την ταινία συνοδεύει ο τίτλος «τα πάντα γύρω μας, ο κόσμος, κι εμείς, ανάμεσά τους, τυφλοί».
Η ταινία περικλείει γνωστά θέματα της κινηματογραφίας του Michael Haneke, όπως τη δυσλειτουργία της οικογένειας, τις συγκρούσεις των γενεών, την απόκρυψη ή απώθηση της ενοχής. Περισσότερο όμως συνδέεται ατμοσφαιρικά με το Amour, την προηγούμενή του ταινία . Ο τρόμος του Θανάτου αιωρείται κι εδώ.
Ο Michael Haneke δηλώνει σε συνέντευξή του: «Κάθε ταινία ή έργο τέχνης απεικονίζει την κοινωνία μέσα στην οποία δημιουργείται. Το θέμα είναι σε τι βαθμό εμείς , οι πολίτες των εύπορων χωρών, προσπαθούμε να αγνοήσουμε τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο, στις φτωχότερες χώρες. Ασχολούμαστε μόνο με τον εαυτό μας, είμαστε σε μόνιμη ομφαλοσκόπηση. Και ενδιαφερόμαστε όσο το δυνατόν λιγότερο για τους ανθρώπους στις πλάτες των οποίων βασιζόμαστε.» Σχετικά με την ταινία αρνείται να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που εγείρει δηλώνοντας ότι ο θεατής θα δώσει τη δική του ερμηνεία. « Στα έργα μου προσπαθώ να δώσω κάποια στοιχεία στους θεατές και αφήνω τη δουλειά να γίνει μέσα από την καρδιά τους. Ελπίζω να πορεύομαι στη ζωή με μάτια ανοιχτά. Δυστυχώς δεν μπορούμε να μιλάμε για τη σημερινή κοινωνία χωρίς να αναφερόμαστε στην τυφλότητά της… Φυσικά η ταινία αφήνει μια πικρή γεύση. Δεν αφορά όμως μόνο τη Γαλλία. Το πρόβλημα υπάρχει σε όλη την Ευρώπη. Το θέμα της είναι τελικά ο τρόπος ζωής μας.» Και επειδή η ταινία αναφέρεται και στους σύγχρονους τρόπους επικοινωνίας ο Haneke δηλώνει σχετικά : « Είναι απολύτως αδύνατο να φανταστούμε πού θα έχουμε φτάσει σε είκοσι χρόνια. Και σε ποιο βαθμό η ψηφιακή τεχνολογία θα έχει αλλάξει τη ζωή μας. Ειδικά στο χώρο των media που με έχει απασχολήσει αρκετά. Δεν είναι όμως ο τρόπος που επικοινωνούμε το θέμα της ταινίας . Στην πραγματικότητα ελπίζω ο θεατής που θα βγει από αυτήν να μη μπορεί να βρει ένα κυρίαρχο θέμα.»

(πηγή σημειώσεις για την παραγωγή, δημοσιεύματα του τύπου, κατάλογος φεστιβάλ Καννών. επιμέλεια Π.)